Günlerden Cumartesi... Fabrikalar tam kapasite çalışmadığı için bugün yemek bulmak kolay değil. İlk önce Bateks Tekstil'e uğruyoruz. Bıraktığımız kovanın onda biri kadar yemek artmış, yine de şükredip kovayı arabanın arkasına alıyoruz.
Doğru Öğretmenler Evine. Şansımızı orada deneyeceğiz. Ama oradan eli boş dönüyoruz. Akşam 9'da bulma ihtimalimiz varmış. Teşekkür edip, akşam gelmek üzere sözleşiyoruz. Ama dün akşamdan beri aç olan köpekleri doyurmamız şart.
Doğru Yanmaz ekmek fırınına gidiyoruz. Serkan Bey bayat ekmek olmadığı için mecburen taze ekmekleri torbaya dolduruyor. Artık, ekmekleri Bateksten aldığımız sulu yemek artığına bulayıp köpekleri doyurmaya çalışacağız.
Canlar heyecanla bizi bekliyorlar. Serkan Bey, yemek kovasına ekmekleri doğrayıp 2 ve 3 numaralı bölmelere dağıtıyor. Diğerleri akşamı bekleyecekler. Ama içimiz sabretmiyor, kapalı bölümde Gezgin, Panda ve Boncuk için getirdiğim kuru mamadan her birine birer avuç paylaştırıyoruz.
Barınakta henüz 18-20 arasında köpek kaldığı halde yeterince yiyecek temin edemediğimiz için endişeyle ayrılıyoruz barınaktan. "Sayıları çoğalınca ne yapacağız?" sorusuyla birlikte.
